Le BON PASTEUR DE COURTALAIN - N°3 - NOEL 2009
Drodzy Przyjaciele i Dobroczyńcy,
Decydujący etap
W czwartym roku swego istnienia, Seminarium św. Wincentego à Paulo weszło w decydujący etap, gdyż zaczęliśmy w tym roku cykl teologiczny. Oferujemy więc od teraz wszystkim naszym seminarzystom w Courtalain formację teologiczną, która jest tradycyjna, kompletna i spójna.
Seminarium oferuje w ten sposób przyszłym kapłanom Instytutu Dobrego Pasterza doskonałe środowisko do formacji według naszej specyfiki doktrynalnej, liturgicznej i duchowej, w ciągu sześciu lat ich postępu na drodze do kapłaństwa. Jest to praca dogłębna, długotrwałe dzieło, które odbywa się w ciszy i spokoju: te warunki są niezbędne dla poważnych studiów, rozwoju zrównoważonej duchowości i oderwania od świata, którego wymaga życie kapłańskie.
Jeżeli seminarzyści są w ten sposób „odstawieni na bok”, na czas ich formacji, to i tak wszystko jest zorganizowane tak, aby seminarium pozostało dla nich miejscem wymian, spotkań i wzbogacenia: kapłan musi znać, z jasnością i realizmem, świat w którym jest powołany do głoszenia Jezusa Chrystusa.
To w tym celu czynimy wszystko, aby seminarium w Courtalain było naraz miejscem przyjęcia i ośrodkiem promieniowania duchowego i intelektualnego.
Ośrodek promieniowania duchowego i intelektualnego
Z jednej strony wszyscy profesorowie będący w Courtalain kontynuują, równocześnie nauczając, swoją wyższą edukację (licencjat kanoniczny lub doktorat) na fakultetach katolickich w Rzymie, Paryżu czy Tuluzie.
Ks. Emmanuel de Ducla ze swojej strony obronił z sukcesem, 30 listopada, licencjat kanoniczny z teologii na Instytucie Katolickim w Tuluzie, pracą na temat Poznanie Boga według św. Hilarego z Poitiers. Niech otrzyma w tym miejscu nasze gratulacje!
Studia te pozwalają profesorom na wysoki poziom nauczania dawanego seminarzystom, zarazem tradycyjnego i aktualnego, ukierunkowanego na rozwiązanie współczesnych problemów i odpowiadanie na dzisiejsze pytania. Jest to niezbędny warunek dla formowania, w naszym pojęciu, kapłanów o otwartym duchu, którzy nie pozwolą się zdestabilizować w obliczu argumentów ludzi nam współczesnych.
Ponadto, wszyscy kapłani wykonują również swoją posługę na zewnątrz, przynajmniej okazjonalnie: msza w kościele parafialnym w Courtalain, niedzielna msza w Manou (to już rok od kiedy Bp Pansard powierzył nam to zadanie), różnorakie zastępstwa współbraci na terenie Francji, czy też uczestnictwo w różnorakich kongresach narodowych czy międzynarodowych: są to piękne okazje do rozprzestrzenienia wśród jak największej liczby osób bogactwa liturgii i tradycyjnego nauczania wiary, w zgodzie z charakterem własnym Dobrego Pasterza.
Ze swojej strony, w tych warunkach, seminarzyści są stopniowo wprowadzani do wymagań apostolatu, u boku doświadczonych kapłanów, w czasie wakacji.
Miejsce wymiany i powrotu do źródeł dla kapłanów
Z drugiej strony chcemy uczynić z seminarium miejsce gościnności i spotkań, nie tylko dla tych, którzy chcą odnaleźć w regularnym życiu seminarium duchowe źródło i braterskie wsparcie, ale także by dostarczyć seminarzystom wzbogacenia osobistego, mającego swe podstawy na różnorodności doświadczeń oraz świadectwach ludzi od nich starszych.
Już teraz przyjmujemy regularnie w seminarium kapłanów i profesorów świeckich, którzy przyjeżdżają zapewnić zajęcia w regularnych odstępach czasu; jesteśmy również szczęśliwi z tego powodu, że możemy gościć współbraci z innych wspólnot, którzy chcą korzystać z atmosfery seminarium zapewniającej wypoczynek, czy też chcą po prostu złożyć grzecznościową wizytę, w czasie posiłku czy popołudnia; wreszcie, wprowadziliśmy w tym roku cykl konferencji, podczas których to specjaliści w konkretnych dziedzinach są zaproszeni do przedstawienia seminarzystom aktualnego zagadnienia, które nie wchodzi bezpośrednio w klasyczny program zajęć: aktualności religijne, medycyna, ekonomia, muzyka, geopolityka, problemy duszpasterskie... Te konferencje są za każdy razem wieńczone swobodną i owocną wymianą zdań z osobą prowadzącą konferencję, co pozwala seminarzystom na nieograniczanie się do wiedzy „książkowej”, zbyt prostej we współczesnej rzeczywistości.
Po fundamentach, budowla
Kontynuujemy więc, jak możecie to zaobserwować, budowę domu formacji, który wznosi jeden po drugim, elementy doktrynalne i materialne wszelkiego rodzaju, w ciągłości naszych poprzedników.
Po heroicznym czasie fundacji, utwierdzamy obecnie przedsięwzięcie, które ma trwać i się rozwijać: dyrektorzy się zmieniali, lecz wszyscy czuwali nad zachowaniem ducha prostoty i odpowiedzialności, który był u podstaw tego domu i który powoduje jego swoisty urok.
Moim poprzednikom i przyjaciołom pierwszych dni potrzeba było wiele wiary aby wierzyć w powodzenia fundacji tradycyjnego seminarium we Francji, w tych trudnych czasach. Podstawy są teraz położone, zaś stabilność zapewniona; od teraz pozostaje nam budować, w sposób wierny, aby formować pokolenia kapłanów jutra.
To jest to miejsce, które mamy wznosić dzisiaj, dzięki waszemu wsparciu, aby z łaską Boga Instytut Dobrego Pasterza mógł ofiarować Kościołowi kapłanów, których On tak potrzebuje.
Rektor,
ks. Roch Perrel